Life with Louis

Nog een paar laatste bijschavingen en dan is mijn keuken klaar! De tegels zitten aan de muur en zijn gevoegd, de verlichting doet het en de ijskast, de vaatwasser, gasstel en de magnetron zijn gebruiksklaar. Er moeten nog wat plinten geplaatst worden en de oven moet worden aangesloten en dan is het af.

Of toch niet….

Nu is het namelijk tijd om de kasten te gaan inrichten. En waar stop ik wat, past alles er wel in, zou ik al die oude pannen niet eens vervangen? Nee, het leven gaat niet over rozen.

Om de muren te beschermen horen er natuurlijk tegels aan de muur. Delfts blauwe met wijze raadgevingen was nog wel door mijn hoofd geschoten, maar ik luister daar toch niet naar dus zou het zonde zijn van het geld. Uiteindelijk heb ik nu de keuze uit twee soorten. Een antraciet-kleurig gestreepte strakke steen en een grijzige steen met een roestbruine waas erover. Op het werk was men er unaniem over eens dat het de antraciet moest worden. Mijn eerste reactie is dan altijd om dan gelijk de andere te kiezen maar eigenlijk vond ik die ook mooier. Dus daar toch maar voor gekozen.

Voor dat moment. Gisteravond zette ik de tegels op mijn nieuwe aanrechtblad en raakte ernstig in dubio. De bruinkleur past wel erg goed bij het blad en de witte kasten, terwijl de antraciet wat koud en uit de toon leek te vallen. Ook Roy heeft zijn mening hierover gewijzigd. Het zal er op de foto’s waarschijnlijk niet echt uitkomen maar hier een poging om een impressie te geven van beide stenen. Oordeel zelf.

Hoe mooi het allemaal begint te worden? Ik kan haast niet wachten op het moment dat ik de door mijn collega’s opgedrongen uiensoep wel kan maken maar dat niet doe. Gewoon omdat het kan.

Nadat ik thuis was gekomen vandaag moest ik eerst bijkomen van het fietsen, het moordend tempo van Patrick is niet geschikt voor Heeren van Stand. Vervolgens kon ik bijkomen van de metamorfose die mijn keuken ondergaan had. Wat een verschil met de afgelopen dagen. Eventuele twijfels die ik nog had over de uitkomst smelten als sneeuw voor de zon. En met de tegels gaat het vast ook nog wel goedkomen. Ik heb alleen Roy niet kunnen overtuigen van het feit dat Ikea ook goede keukens heeft. Misschien heeft dat te maken met het feit dat hij alles in elkaar heeft mogen schroeven, het zou ook niet ten goede komen van mijn enthousiasme.

Maar het wordt nog wel wat.

Vandaag begint de nieuwe keuken vorm te krijgen! De eerste kastjes zijn geplaatst, waarvan enkele zelfs al op de juiste plek. De rest is gewoon geplaatst

. Bij het leveren van de keuken was er 1 doos beschadigd maar mij werd verzekerd dat die doos binnen een week vervangen zou zijn dus no sweat. Gisteren zelf maar eens even gebeld met de vraag hoe het er nu precies voor stond en als ik geluk heb zou het op dinsdag binnen kunnen zijn en dan kan het vrijdag geleverd worden, ruim anderhalve week later. Als ik geluk heb. Blijkbaar is het begrip week toch ruimer dan ik zelf had aangenomen.

En dan komt het moment dat het echte werk moet gaan gebeuren. Handen uit de mouwen, hard werken, zweet en veel electrische apparatuur; duidelijk iets voor echte mannen. Uiteraard iets dat ik met liefde uit heb besteed. En wel aan de hofleverancier van I’tension, Roy Visscher. Ruim anderhalf jaar geleden heeft hij ons nieuwe kantoorpand verbouwd en sindsdien heeft hij bij meerdere collega’s het interieur mogen bewonderen. Maar terug naar mijn keuken.

De oude keuken is eruit gesloopt en de muren zijn gestuct. Eigenlijk geen idee wat het precies is maar de muren zijn geel dus dat zal dan wel goed zijn.

In de volgende stap zijn de muren weer wit geworden. Het kan zijn dat dat nog steeds bij het stucen hoort, het kan ook zijn dat het weer een andere technische term heeft. Misschien dat ik me toch eens moet gaan verdiepen in dit soort dingen. Dan kan ik tenminste eens meepraten met de rest, met voetbal en auto’s moet ik ook al afhaken.

De oude keuken is in ieder geval naar de sloop. Het werd ook een beetje druk in mijn woonkamer met 2 keukens. 1 nadeel, ik heb dit weekend geen keuken en moet dus leven van magnetronmaaltijden, snackbars en afhaalchinezen. Dus eigenlijk is er weinig verschil .

Als trotse woningbezitter krijg je opeens een beslissingsbevoegdheid die je als huurder zelden tot nooit zult krijgen. En daarmee natuurlijk ook de bijbehorende zorgen. Kon ik voorheen altijd de schuld op de woningbouwvereniging of verhuurder schuiven, nu ben ik aan de beurt. Maar dat is natuurlijk geen reden om je tegen te laten houden, integendeel. De sky is de limit, mits de sky niet te hoog is natuurlijk.

Mijn eerste grote beslissing over het huis is nu de keuken. De huidige keuken is functioneel maar daar is ook werkelijk alles mee gezegd. Tijd voor een nieuwe dus.

Al vrij snel besloten om voor een Ikea keuken te gaan. Iedereen die ik sprak met zo’n keuken was erg enthousiast en tevreden. En dat ben ik ook graag. Bijkomend voordeel is dat Ikea een programma aanbiedt waarmee je zelf de keuken kunt ontwerpen. Helemaal ideaal natuurlijk hoewel af en toe enige sturing toch wel prettig zou zijn geweest….

Na lang wikken en wegen uiteindelijk toch de knoop doorgehakt en nu is gisteren de keuken afgeleverd. Uiteraard als een Ikea bouwdoos.

Deze foto’s zijn van de oude keuken. Door de bouw van het huis is het erg lastig om een beetje fatsoenlijk foto’s hier van te maken, hopelijk wordt het toch wel duidelijk.